مردی که پلکش را به ما بخشید
در چشم هایت زندگی می کرد
در مردمک هایی که بوی نسترن می داد
{بوی خوب زن می داد
ای با تو بیعت کرده در هفت آسمان هفتاد و اندی مرد نام آور !
ای لاله ی پرپر!
مردی که پلکش را به ما بخشید
در چشم هایت زندگی می کرد
نگاهی موزون به هستی و انسان
۲ نظر:
سلام
معلومه که جوششی بود ونه کوششی.
تاثیرگذار و تأثّربرانگیز.
قلمت سبز شاعر.
برقرار مانی و پایدار
سلام دوست عزیز
برج های نیویورک سال هاست به ابرها هم تجاوز می کنند
کسی نمی گوید ما هم پرنده ایم
با آنکه مشتاق نظرتان هستم اما برای پیشگیری از آنفلونزا، زمان درج کامنت، حداقل یک متر فاصله را رعایت کنید.[گل][بدرود]
ارسال یک نظر